Upadłość konsumencka i projekt ustawy

Podczas jesiennej sesji rząd RP zamierza przyjąć opracowane przez rząd poprawki do prawa upadłościowego, które zapisują możliwość restrukturyzacji długów i przywrócenia wypłacalności pojedynczego dłużnika. Projekt ustawy umożliwia z jednej strony ochronę interesów banków przed niewypłacalnością kredytobiorców, a z drugiej strony pomaga dłużnikom zachować dobrą kondycję finansową i uniknąć przestępczych metod „ściągania” długów.

Co w prawie upadłościowym

Proponuje się osiągnięcie równowagi interesów między bankiem a dłużnikiem poprzez uregulowanie procedury upadłościowej osób fizycznych i wykluczenie w praktyce sytuacji, w których upadły konsument zostaje pozbawiony dosłownie wszystkiego i pozostaje bez środków do życia. Zgodnie z projektem ustawy, wniosek o ogłoszenie upadłości obywatela jest przyjmowany przez sąd, jeśli roszczenia wobec niego wynoszą łącznie co najmniej pięć tysięcy złotych i nie zostały zaspokojone w ciągu trzech miesięcy. Kiedy rozpatrywana jest sprawa upadłości obywatela, stosuje się restrukturyzację zadłużenia, podczas której zatwierdza się plan restrukturyzacji lub ogłasza upadłość konsumencką w Olsztynie.

Upadłość konsumencka, a restrukturyzacja zadłużenia

Restrukturyzacja zadłużenia jest wprowadzana na okres sześciu miesięcy, który może zostać przedłużony i jest przeprowadzana zgodnie z planem zatwierdzonym za zgodą wierzycieli lub na mocy decyzji sądu. Plan restrukturyzacji zadłużenia musi zawierać postanowienia dotyczące trybu i warunków spłaty wierzytelności wszystkich wierzycieli upadłościowych i upoważnionych organów, znanych obywatelowi w dniu przesłania planu restrukturyzacji zadłużenia wierzycielom upadłościowym i upoważnionym organom, w formie pieniężnej. Okres wdrażania planu restrukturyzacji zadłużenia nie może przekroczyć pięciu lat.

Jeśli chodzi o odsetki naliczane od zrestrukturyzowanego długu, ich wysokość jest również ograniczona przez samą ustawę. Zatem odsetki od roszczeń wierzycieli upadłościowych naliczane są według jednosekundowej stopy refinansowania Banku Centralnego. Plan restrukturyzacji może jednak również przewidywać mniejszą kwotę odsetek do zapłaty.

Projekt ustawy ustanawia również wykaz zastawionych nieruchomości, które nie podlegają zajęciu w ramach restrukturyzacji zadłużenia. Do takich nieruchomości należą lokale mieszkalne, jeśli są one jedynym odpowiednim miejscem stałego zamieszkania dla obywatela, działka, na której znajduje się obiekt, którego wykorzystanie nie jest związane z działalnością gospodarczą, oraz nieruchomość niezbędna do prowadzenia działalności zawodowej obywatela.

Gwarancją praw kredytobiorcy

Ponadto obywatelowi nie można odebrać innego mienia, pod warunkiem, że udowodni on, że jest ono niezbędne do jego życia. Tutaj jednak projekt ustawy zastrzega, że wyjątek ten ma zastosowanie tylko wtedy, gdy plan restrukturyzacji zadłużenia nie przewiduje inaczej.

Kolejną gwarancją praw kredytobiorcy jest to, że od dnia wprowadzenia restrukturyzacji zadłużenia zostanie wprowadzone moratorium na zaspokojenie roszczeń wierzycieli z tytułu zobowiązań pieniężnych oraz na spłatę obowiązkowych płatności. Od tego samego dnia przestaną być naliczane odsetki, kary i inne sankcje finansowe od wszystkich zobowiązań obywatela. Jednocześnie obywatel przestanie podlegać wszelkim tytułom egzekucyjnym, zniesione zostaną wcześniejsze areszty na majątku obywatela oraz inne ograniczenia w dysponowaniu jego majątkiem.

Jako negatywną alternatywę dla restrukturyzacji zadłużenia projekt ustawy wprowadza instytucję upadłości obywateli. Zgodnie z dokumentem, decyzję o ogłoszeniu upadłości dłużnika podejmuje sąd w przypadku niezłożenia przez obywatela planu restrukturyzacji zadłużenia, odrzucenia planu restrukturyzacji zadłużenia lub unieważnienia planu restrukturyzacji. Konsekwencją ogłoszenia upadłości jest sprzedaż całego majątku dłużnika w celu zaspokojenia roszczeń wierzycieli.